مـَرغ

مـَرغ

نام علمی: Agropyron repens (L.) Beauv .

از خانواده‌ی گندميان‌      Graminaceae

نام  انگليسي: Couchgrass, Twitch _ grass , Quick _ Grass

نام‌هاي‌ رايج‌: نجم، ثيل، بيد گياه، ثيل‌ صغير، كرك‌ جرواش‌ (مازندران)، علف‌ قي‌ سگ.

مَرغ‌ گياه‌ علفي‌ پايا و فراواني‌ است‌ كه‌ داراي‌ ريزوم‌هاي‌ سفيد مايل‌ به‌ زرد به ‌قطر 3 ـ 1 ميلي‌متر با دسته‌هاي‌ باريك‌ و ريشه‌چه‌هاي‌ كوچك‌ است. ساقه‌ی آن‌ هميشه ‌عمودي‌ و معمولاً بدون‌ كرك‌ است. رنگ‌ برگ‌ها سبز رنگ‌ يا مايل‌ به‌ كبود و به ‌ندرت ‌پهن‌تر از 15 ميلي‌متر است. گل‌ها و ميوه‌ها بر روي‌ يك‌ محور زيگزاگ‌ شكاف دار و در داخل‌ يك‌ غلاف‌ مسطح‌ و شل‌ محصور شده‌ است. گل‌هاي ‌‌ آن‌ در فاصله‌ی خرداد و تير ظاهر مي‌شوند. طعم‌ ريزوم‌ آن‌ كمي‌ شيرين‌ است.

مَرغ‌ داراي‌ قند، اينوزيت‌ و تري‌تيسين‌ Rriticin كه‌ از هيدروليز آن‌ لولز و املاح ‌پتاسيم‌ به دست‌ مي‌آيد. املاح‌ پتاسيم، مقدار كمي‌ اسانس، خواصّ‌ آنتي‌بيوتيكي، و ريزوم‌ آن‌ حاوي‌ لعاب، مانيتول ‌Manitol و ايززيتول‌ (Inositol) و دكستروز (Dextrose) مي‌باشد.

قسمت‌ مورد استفاده‌ی‌ گياه‌ مَرغ‌ ريزوم و ساقه‌هاي‌ زيرزميني‌ كه‌ غلط‌ ريشه‌ خوانده‌ مي‌شود و نيز برگ‌ و ساقه‌هاي‌ جوان‌ كه‌ در بهار يا پاييز جمع‌آوري‌ شده‌ و پس‌ از شستشوي‌ دقيق‌ ريزوم‌ها در سايه‌ خشكانده‌ مي‌شود.

خواصّ‌ و اثرات‌ دارويي‌: طبع‌ گياه‌ مَرغ‌ كمي‌ سرد و خشك‌ است.

اين‌ گياه‌ داراي‌ خواصّ‌ مدر، قابض، ضدّ عفوني‌ كننده‌ی ادراري، مُعرّق، تصفيه‌ كننده‌ی خون، نرم‌ كننده، تب‌ بر، آنتي‌بيوتيك‌ و ضدّ ميكرب‌ است.

 گياه‌ مَرغ‌ در موارد التهاب‌ در دستگاه‌ هضم‌ و مجاري‌ ادرار، انسداد مجاری کبد و طحال، قولنج‌هاي‌ كبدي، يرقان، سنگ‌ كليه، نقرس، رماتيسم، آب‌ آوردن ‌نسوج، بواسير، بيماري‌هاي مزمن‌ پوست، تنظيم‌ ترشّحات‌ غدد داخلي، سنگ‌هاي‌ صفراوي‌ و بيماري‌هاي سيستم‌ لنفاتيك‌ و گانگليون‌ها، رفع‌ دل‌ پيچه، زخم‌هاي‌ مثانه‌ و سخت‌ و قطره‌قطره‌ ادرار كردن‌ و سل‌ مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرد.

به‌ شكل‌ جوشانده‌ی 2 ـ 1 قاشق‌ غذاخوري‌ ريزوم‌ خرد شده‌ در يك‌ ليتر آب‌ 10 دقيقه‌ مي‌جوشانند از اين‌ جوشانده‌ براي‌ درمان‌ التهاب‌ كليه‌ و مثانه، بثورات ‌پوستي‌ و ناراحتي‌هاي‌ رماتيسمي‌ مصرف‌ مي‌شود.

دم‌كرده‌ی‌ بيخ‌ و ريزوم‌ آن‌ براي‌ دل‌ پيچه‌ و زخم‌هاي‌ مثانه‌ و سخت‌ ادرار كردن ‌نافع‌ است. (20 گرم‌ ريزوم‌ در يك‌ ليتر آب).

ضماد خاكستر مَرغ‌ براي‌ قطع‌ خون‌روي‌ بواسير و تحليل‌ ورم‌ها مفيد است. هم ‌چنين‌ ريزوم‌ آن‌ در حالات‌ نزله‌اي‌ سينه، آب‌ آوردن‌ بافت‌ها و بيماري‌هاي مزمن ‌پوست‌ نافع‌ است‌ و عصاره‌ی‌ ريشه‌ی آن‌ براي‌ درمان‌ ديابت‌ مصرف‌ مي‌كنند.

جوشانده‌ی گياه‌ مخلوط‌ با شيرين‌ بيان‌ براي‌ بيماري‌هاي حاد به‌ منظور رفع‌ خشكي ‌زبان‌ و فعال‌ كردن‌ عمل‌ دستگاه‌ دفع‌ ادرار و تب‌ مصرف‌ مي‌شود.

نسخه‌ به‌ عنوان‌ داروي‌ مدر (ادرار آور)

3 تا 4 گرم‌ از ريزوم‌ گياه‌ به‌ صورت‌ دم‌ كرده‌ مصرف‌ مي‌شود.

نعناع

نعناع‌ (نعناي‌ فلفلي)

نام علمی: Mentha Piperata L .

از خانواده‌ی نعناعيان‌     Labiatae  

نام  انگليسي: Peppermint

نام‌هاي‌ رايج‌: نعنع، نعناع‌ فلفلي،  نعنا، لمام، مشي.

نعناع‌ گياهي‌ است‌ علفي‌ چند ساله‌ ساقه‌اش‌ چهارگوش‌ و مستقيم‌ است‌ و در زير كم‌ و بيش‌ حالت‌ خزنده‌ به‌ خود مي‌گيرد. برگ‌هايش‌ متقابل‌ سبز تيره‌ و دندانه‌دار است. گل‌هایش صورتي، سفيد يا ارغواني‌ است‌ و به‌ صورت‌ سنبله‌ جمع‌ مي‌شود. گل‌ها در تابستان‌ تا اوايل‌ پاييز باز مي‌شوند. اين‌ گياه‌ بوي‌ معطّر و نافذي‌ دارد.

نعناع‌ انواع‌ گوناگوني‌ دارد كه‌ مهم‌ترين‌ آن‌ها عبارتند از:

1 ـ نعناي‌ سبز با نام‌ علمي‌M.viridis L.

2 ـ نعناي‌ قرمز با نام‌ علمي  M.aqoatica

3 ـ پونه‌ (نعناع‌ جنگلي) با نام‌ علمي ‌M.pulegium L.

4 ـ پونه‌ی‌ كوهی با نام علمی‌M.sylvestris L 

نعناع‌ حاوي‌ تانن، يك‌ مادّه‌ی تلخ‌ و اسانس‌ است‌ كه‌ به‌ آن‌ مانت‌ پوآوه‌ مي‌گويند. اسانس‌ نعناع‌ شامل‌ موادّ مانتول، استرهاي‌ مانتول، مانتن، مانتون‌ و اسيدهاي‌ آزاد نظير اسيد والرينيك‌ و اسيد استيك‌ است.

قسمت‌ مورد استفاده‌ی نعناع‌ برگ‌هاي‌ خشك‌ يا معمولاً تمامي‌ گياه‌ براي‌ مصارف‌ خانگي‌ و نيز استخراج‌ اسانس‌ فرّار است. در خرداد ـ تير و در پاييز برداشت‌ مي‌شود و به‌ سرعت‌ بايد در حرارتي‌ کم‌تر از 35 درجه‌ی سانتي‌گراد خشكاند.

خواصّ‌ و اثرات‌ دارويي‌: طبع‌ نعناع‌ گرم‌ و خشك‌ است.

نعناع‌ داراي‌ خواصّ‌ گند زدا، بادشكن، ضدّ اسپاسم، نيرو دهنده، خلط ‌آور، مُحرّك، مقوّي‌ معده، ضدّ تشنج، مُسكّن، هضم‌ كننده، حلّال، گرم‌ كننده، مقوّي‌ دل، رقيق‌ كننده‌ی خون‌ غليظ، آرام‌ بخش، مُعرّق، قاعده ‌آور و خنك‌ كننده‌ است.

 نعناع‌ در موارد سوءهاضمه، برخي‌ دردهاي‌ عصبي، ضرب‌ديدگي، نيش‌ حشرات، رفع‌ نفخ، درد شكم، ناتواني‌هاي‌ روده‌ها، تب، سرماخوردگي‌ و آنفلوانزا، اسهال، ناراحتي‌ اعصاب‌ در بچه‌ها، يرقان، سياتيك، سردرد و دردهاي‌ صورت، رفع‌ دل‌ پيچه‌ها، التهابات‌ مخاط‌ بيني، كم‌ خوابي، ميگرن، تحريكات‌ جلدي‌ و...به‌ كار مي‌رود.

نعناع‌ ترشّحات‌ معده‌ و صفرا را تحريك‌ كرده‌ و خاصيت‌ ضدّ التهابي‌ دارد. در حالت‌هاي‌ افسردگي، خستگي‌ جسمي‌ و روحي، مقوّي‌ و مُحرّك‌ به‌ حساب‌ مي‌آيد؛ و با آرام‌ كردن‌ انقباض‌ عضلاني‌ و حتي‌ عروقي‌ روي‌ دستگاه‌ عصبي‌ اثر مي‌گذارد. بنابراين‌ در حالت‌هاي‌ سرگيجه، دل‌شوره، ميگرن‌ و ناراحتي‌هاي‌ عصبي‌ تجويز شده ‌است. دم‌ كرده‌ی نعناع‌ براي‌ ناتواني‌هاي‌ معده‌ و روده، اسپاسم‌ دستگاه‌ گوارش، نفخ، يرقان‌ و سنگ‌هاي‌ صفراوي‌ مصرف‌ مي‌شود.

استنشاق‌ آن‌ براي‌ سرماخوردگي‌ و عفونت‌هاي‌ گلو بسيار مفيد است. در استعمال‌ خارجي‌ از مانتول‌ به‌ صورت‌ پماد به‌ عنوان‌ آرام‌ كننده‌ی دردهاي‌ موضعي‌ و ضدّ عفوني‌ كننده‌ در موارد دردهاي‌ عصبي‌ سطحي، ميگرن، سياتيك‌ و درد دندان‌ به‌ كار مي‌رود.

در استعمال‌ خارجي‌ گرد نعناع‌ مخلوط‌ با گردهاي‌ بي‌اثر به‌ نسبت‌ 120 جهت ‌رفع‌ خارش‌ به‌ كار مي‌رود.

دم‌ كرده‌ی 20 ـ 10 گرم‌ نعناي‌ خشك‌ در يك‌ ليتر آب‌ جوش‌ به‌ عنوان‌ ضدّ اسپاسم‌ در موارد قولنج‌ و دردهاي‌ روده‌ و سوءهاضمه‌ يك‌ فنجان‌ صبح‌ و عصر تناول‌ مي‌كنند. از مانتول‌ در جهت‌ جلوگيري‌ از حالت‌ استفراغ‌ زنان‌ باردار و نيز رفع‌ سرفه ‌استفاده‌ مي‌گردد؛ و داروي‌ اختصاصي‌ رفع‌ حالت‌ چنگ‌ زدگي‌ در معده‌ است. به شکل دم‌كرده‌ مقدار 1 تا 2 گرم‌ برگ‌ در يك‌ ليوان‌ آب‌ جوش‌ به‌ عنوان‌ ضدّ درد، بادشكن، و ضدّ  تشنّج‌ استفاده‌ مي‌كنند.

دم‌ كرده‌ی 10 گرم‌ برگ‌ نعناع‌ در يك‌ ليتر آب‌ جهت‌ رفع‌ دردهاي‌ عصبي‌ به‌ كار مي‌رود. دم‌ كرده‌ی 2 تا 4 گرم‌ برگ‌ نعناع‌ در يك‌ ليوان‌ آب‌ جوش‌ به‌ عنوان‌ داروي‌ مُعرّق، ضدّ آروغ‌ داروي‌ مهيج‌ قلب‌ و مُحرّك‌ اعصاب‌ و در موارد عدم‌ دفع‌ ادرار استفاده‌ مي‌گردد.

به ‌عنوان‌ داروي‌ ضدّ خارش‌ از اسانس‌ نعناع‌ به‌ صورت‌ مالش‌ بر موضع‌ مورد نظر مي‌توان‌ استفاده‌ كرد. از اين‌ اسانس‌ مي‌توان‌ به‌ عنوان‌ داروي‌ آرام بخش‌ در موضع‌ درد مالش‌ داد.

دم‌ كرده‌ی 10 گرم‌ برگ‌ خشك‌ نعناع‌ در يك‌ فنجان‌ آب‌ جوش‌ به‌ مدّت‌ 10 دقيقه‌ پس‌ از غذا و پيش‌ از خواب‌ يك‌ فنجان‌ تناول‌ شود. براي‌ درمان‌ بي‌خوابي، اندكي ‌زيزفون‌ به‌ نعناع‌ اضافه‌ كنيد.

با چند برگ‌ تازه‌ نعناع‌ به ‌صورت‌ مرهم‌ در موارد تحريكات‌ جلدي، گزش ‌حشرات‌ يا ضرب‌ديدگي‌ مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرد.

مـرزه

مـرزه

نام علمی: Satureia bortensis L .

از خانواده‌ی نعنا Labiatae

نام  انگليسي: Annul

نام‌هاي‌ رايج‌: صعتر، ايشن، اويشن‌شيرازي، اوشن، ندْغ‌ْ (عربي)، گلْكليك‌ (تركي)، صعترالبر، افشن، پرشم‌ (حاجي‌ آباد سيرجان).

مرزه‌ گياه‌ يك ساله‌ بسيار معطّري‌ است‌ كه‌ طول‌ آن‌ بين‌ 30 تا 45 سانتي‌متر است. ساقه‌ و شاخه‌هاي‌ آن‌ از كرك‌هاي‌ نرمي‌ پوشيده‌ شده‌ است. بر روي‌ شاخه‌ها و برگ‌هاي‌ زوجي‌ تخم‌ مرغي‌ شكل‌ كشيده‌ با نقطه‌هاي‌ ارغواني‌ مي‌رويد. گل‌هاي ‌‌كوچك‌ دو لپه‌اي‌ سفيد يا صورتي‌ رنگ‌ و در گروه‌هاي‌ 3 تا 6 تايي‌ در محور برگ‌هاي‌ بالايي‌ شاخه‌ها در اواخر تابستان، تا اواسط‌ پاييز شكوفه‌ مي‌كنند.

مرزه‌ حاوي‌ تانن، قندهاي‌ مختلف، موادّ چرب‌ و اسانس‌ است‌ كه‌ اسانس‌ آن‌ حاوي‌ موادّي‌ از قبيل‌ كارواكرول، ترپن، سين‌ و نوعي‌ فنل‌ است.

قسمت‌ مورد استفاده‌ی دارويي‌ مرزه‌ برگ‌ و كليه‌ی‌ اعضاي‌ هوایي‌ آن‌ يعني‌ شاخه‌هاي‌ برگ دار و گل‌دار آن‌ است. برگ‌ و ساقه‌ی آن‌ را معمولاً قبل‌ از شروع‌ گل‌ دادن‌ بايد برداشت‌ كرد و در سايه‌ خشكاند.

خواصّ‌ و اثرات‌ داروئي‌: طبع‌ مرزه‌ گرم‌ و خشك‌ است.

مرزه‌ داراي‌ خواصّ‌ درماني‌ ضدّ كرم‌ كدو، ضدّ نفخ، اشتها آور، مقوّي‌ معده، مُسكّن‌ درد دندان‌ و دردهاي‌ رماتيسمي‌ و عصبي، مدر، بادشكن، ضدّ نزله‌ و ضدّ اسهال، قاعده ‌آور، مقوّي‌ و نيرو دهنده، تسهيل‌ كننده‌ی عمل‌ هضم‌ و... به‌ كار مي‌رود.

 مرزه‌ در موارد بيماري‌ آسم، ناراحتي‌هاي‌ سينه، سوءهاضمه، يرقان، رفع ‌اسهال‌هاي‌ حاد و مزمن، سياتيك، ورم‌ غدد لنفاوي، نقرس، جرب، فلج، سرفه، لاغري، ورم‌ طحال، تقويت‌ قواي‌ باه، نفخ‌ و التهابات‌ شكم، التهاب‌ قولون، دردهاي رماتیسمی و دردهاي‌ عصبي‌ و تسكين‌ دردهاي‌ رحم‌ و... به‌ كار مي‌رود.

دم‌ كرده‌ی 10 گرم‌ گل‌ مرزه‌ با نمك‌ و سركه‌ مسهل‌ خوبي‌ براي‌ بلغم‌ و سودا بوده‌ و مدر و قاعده‌ آور است.

مرزه‌ هضم‌ غذا را آسان‌ و معده‌ را گرم‌ مي‌كند و نفخ‌ و التهابات‌ شكم‌ را برطرف‌ مي‌كند و عفونت‌ معده‌ را از بين‌ مي‌برد.

مرزه‌ كرم‌هاي‌ معده‌ و كرم‌ كدو را دفع‌ مي‌كند.

در سوء هاضمه، يرقان‌ و در رفع‌ اسهال‌هاي‌ حاد و مزمن‌ اثرات‌ قاطعي‌ دارد. خوردن‌ مرباي‌ مرزه‌ با عسل‌ در رفع‌ زردي‌ رخسار و درخشاني‌ رنگ‌ رخسار و زيبایي ‌اثرات‌ مفيدي‌ دارد.

خوردن‌ تخم‌ مرزه‌ با آب‌ انجير جهت‌ سرفه، تنگي‌ نفس‌ و درخشاني‌ رنگ‌ چهره ‌بسيار مفيد است.

دم‌ كرده‌ی 1 تا 3 گرم‌ در 100 گرم‌ آب‌ جوش‌ مخلوط‌ با آب‌ كرفس‌ جهت‌ خرد كردن‌ سنگ‌ مثانه‌ و رفع‌ قطره‌قطره‌ و سخت‌ ادرار كردن‌ بسيار مفيد است.

دم‌ كرده‌ی 9 گرم‌ در 100 گرم‌ آب‌ جوش‌ به ‌عنوان‌ داروي‌ ضدّ درد و بادشكن‌ استفاده‌ مي‌كنند.

در استعمال‌ خارجي‌ جهت‌ تسكين‌ دردهاي‌ رماتيسمي‌ و دردهاي‌ عصبي‌ و کودکان مبتلا به‌ راشيتيسم‌ جوشانده‌ی حاصل‌ از مرزه‌ را با آب‌ وان‌ حمّام‌ يا به‌ يك‌ سطل‌ آب‌ افزوده‌ و عضو مورد نظر را در آن‌ قرار مي‌دهند. ضماد آن‌ با روغن‌ زيتون‌ براي‌ انواع‌ دردهاي‌ پيچش‌ شكم، برآمدگي‌ ناف‌ و دردهاي‌ عضلاني‌ به‌ صورت‌ ماليدن‌ در موضع‌ نافع‌ است.

مرزنگوش‌ وحشي

مرزنگوش‌ وحشي

نام علمی: Origanum Vulgare L .

از خانواده‌ی نعناع‌         Labiatae

نام  انگليسي: Marjoram , Wild Marjoram , Oregano

نام‌هاي‌ رايج‌: آويشن‌ كوهي، پونه‌ كوهي، فودنج‌ جبلي.

مرزنگوش‌ وحشي‌ گياهي‌ است‌ پايا كه‌ بين‌ 30 تا 90 سانتي‌متر رشد مي‌كند و برگ‌ها متقابل، از نظر اندازه‌ متغير و در پايين‌ بسيار بزرگ‌تر است. اما هر چه‌ به ‌طرف‌ رأس گیاه مي‌رود كوچك‌تر شده‌ و به‌ شكل‌ تخم‌ مرغي‌ يا بيضوي‌ در مي‌آيد. حاشيه‌ی برگ‌ها صاف‌ يا كنگره‌اي‌ است. گل‌ها به‌ طول‌ 4 ـ 7 ميلي‌متر به‌ رنگ‌ صورتي‌ يا سرخ‌ به‌ شکل خوشه‌ی افشان‌ روي‌ شاخه‌ها قرار دارد. زمان‌ گل‌ دادن‌ بين‌ تير تا شهريور است. تمام ‌قسمت‌هاي گياه‌ بوي‌ مطبوع‌ معطّري‌ شبيه‌ آويشن‌ دارد.

مرزنگوش‌ وحشي‌ حاوي‌ تانن، صمغ، اسانس‌ روغني‌ فرّار، مادّه‌ی تلخ، مقاديري‌ تيمول، گلوكوزيد و سابونوزيد است.

قسمت‌هاي مورد استفاده‌ی مرزنگوش‌ وحشي‌ سر شاخه‌هاي‌ گل‌دار آن‌ است‌ كه‌ گياه‌ گل‌دار را پس‌ از جمع‌آوري‌ كردن‌ در سايه‌ در حرارت‌ کم‌تر از 35 درجه‌ی‌ سانتي‌گراد مي‌خشكانند.

خواصّ‌ و اثرات‌ دارويي‌: طبع‌ مرزنگوش‌ وحشي‌ گرم‌ و خشك‌ است.

مرزنگوش‌ وحشي‌ داراي‌ خواصّ‌ مقوّي‌ معده‌ و بادشكن، مُعرّق، ضدّ تشنج، خلط ‌آور، مُسكّن‌ سرفه، ضدّ اسهال‌ و ضدّ التهاب، مقوّي‌ عمومي، تنظيم ‌كنندگي ‌قاعدگي، ادرار آور، ضدّ عفوني‌ كننده‌ی‌ مجاري‌ تنفسي‌ است‌ و براي‌ اسانس‌ آن‌ اثر التيام‌ دهنده‌ی‌ خون‌ و تصفیه کننده‌ی خون‌ قائل‌ هستند.

 مرزنگوش‌ وحشي‌ در موارد سوءهاضمه، عفونت‌هاي‌ مجاري‌ تنفسي، كورك‌ و آبسه، سرفه، نزله‌هاي‌ مزمن، آسم‌ مرطوب، زردي، درد گلو، دردهاي‌ عصبي، آب ‌آوردن‌ انساج، تأخير حالت‌ قاعدگي، دردهاي‌ ماهانه‌ زنان، ضدّ عفوني‌ كننده، خلط ‌آور، ضدّ تشنّج‌ و استسقا به‌ كار مي‌رود.

دم‌ كرده‌ی 2 قاشق‌ غذاخوري‌ سر شاخه‌هاي‌ خرد شده‌ی‌ گياه‌ در نيم‌ ليتر آب‌ جوش‌ در درمان‌ سياه‌ سرفه‌ و ساير سرفه‌ها و اسهال‌ به‌ كار مي‌برند.

از دم‌كرده‌ی فوق‌الذكر به‌ شكل‌ غرغره‌ براي‌ رفع‌ التهاب‌ دهان‌ و گلو و به‌ شكل‌ ماليدني‌ براي‌ زخم‌ها به‌ كار مي‌رود.

براي‌ رفع‌ سنگيني‌ معده، نفخ‌ و ناراحتي‌هاي‌ كبدي‌ توصيه‌ مي‌شود.

در موارد بي‌اشتهائي، ناراحتي‌هاي‌ هاضمه‌ يا صفراوي‌ مؤثّر است. در استعمال ‌خارجي‌ از اسانس‌ آن‌ به‌ صورت‌ پماد براي‌ ضدّ عفوني‌ كردن‌ زخم‌ها و در تسكين‌ رماتيسم‌ و دندان‌ درد و گوش‌ درد در استعمال‌ موضعي‌ آن‌ مصرف‌ دارد.

از دم‌ كرده‌ی 10 تا 20 گرم‌ سر شاخه‌هاي‌ گل‌دار به‌ مدّت‌ 10 دقيقه‌ در يك‌ ليتر آب‌ جوش‌ پس‌ از صاف‌ كردن‌ و با عسل‌ شيرين‌ كردن‌ براي‌ درمان‌ بيماري‌هاي دستگاه ‌تنفسي، به‌ عنوان‌ صاف کننده‌ی خون‌ و نيز براي‌ تسهيل‌ هضم‌ و تسكين‌ دردهای ماهانه، روزانه‌ سه‌ فنجان‌ تناول‌ نمایید.

جوشانده‌ی 20 تا 30 گرم‌ سر شاخه‌هاي‌ گل‌دار آن‌ در يك‌ ليتر آب‌ را با عسل‌ شيرين‌ كنيد. خوردن‌ 3 تا 4 فنجان‌ از اين‌ محلول‌ بين‌ غذاها براي‌ بيماران‌ مبتلا به ‌تنگي‌ نفس‌ توصيه‌ شده‌ است.

مرزنگوش

مرزنگوش

نام علمی: Origanum Majorana L.

از تيره‌ نعناعيان‌            Labiatae

نام  انگليسي: Sweet marjoram , marijoram , knotted marijoram

نام‌هاي‌ رايج‌: مرزنگوش، سرمق، جق‌الفيل، مرزنگوش‌ افريقايي، مرزه‌ گوش.

مرزنگوش‌ گياهي‌ است‌ كوچك‌ با شاخه‌ و برگ‌ زياد و چند ساله‌ كه‌ ارتفاع‌ بوته‌ی ‌آن‌ در حدود 50 ـ 30 سانتي‌متر است. برگ‌هايش‌ متقابل‌ و بيضوي‌ و بدون‌ دانه‌ و گل‌هایش كوچك‌ و سفيد يا گلي‌ رنگ‌ و پوشيده‌ از چهار رديف‌ برگه‌هاي‌ مايل‌ به‌ سفيد كه‌ به‌ صورت‌ كروي‌ درآمده‌اند مي‌باشد. بويش‌ معطّر و نافذ و طعمش‌ پسنديده‌ است.

مرزنگوش‌ حاوي‌ تانن، يك‌ مادّه‌ی تلخ‌ و اسانس‌ مي‌باشد كه‌ اين‌ اسانس‌ تركيبي‌ از ترپن‌ها (40 درصد)، ترپينئول‌ و سابي‌نن‌ است.

قسمت‌ مورد استفاده‌ی گياه‌ مرزنگوش‌ برگ‌ و شاخه‌هاي‌ گل‌دار مي‌باشد.

خواصّ‌ و اثرات‌ دارويي‌: طبع‌ مرزنگوش‌ گرم‌ و خشك‌ است.

مرزنگوش‌ داراي‌ خواصّ‌ آرام‌كننده، نيرو دهنده، مدر، مُعرّق، مقوّي‌ معده، تسكين‌ دهنده، بادشكن، ضدّ تشنج، ضدّ رطوبت‌ و التيام‌ دهنده‌ی زخم‌هاست.

 مرزنگوش‌ در موارد رفع‌ سردردهاي‌ سرد بلغمي‌ و سوداوي، لقوه، ماليخوليا، تنگي‌ نفس، درد سينه‌ و سرفه، درد قلب‌ و تحليل‌ نفخ‌ و گاز و بادها و تسكين‌ دل‌ پيچه‌ و رفع‌ استسقا، سختي‌ در ترشّح‌ ادرار، حيض، درد قاعدگي، باز شدن انسداد و گرفتگي‌هاي‌ دماغي، سوءهاضمه‌ به‌ صورت‌ دم‌ كرده‌ مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرد.

دم‌ كرده‌ی گياه‌ به‌ عنوان‌ مُحرّك، قاعده ‌آور و ازدياد شير مادران، فرح ‌بخش، آسم‌ و ضدّ هيستري‌ مصرف‌ مي‌شود.

مرزنگوش‌ معده‌ را تقويت‌ كرده‌ عمل‌ هضم‌ را آسان‌ مي‌كند و کسانی که به‌ درد دل‌ يا سوءهاضمه‌ مبتلا هستند دم‌كرده‌ی يك‌ قاشق‌ دسر خوری از گياه‌ خشك‌ در يك‌ ليوان‌ آب‌ جوش‌ به ‌مدّت‌ 10 دقيقه‌ هر روز 2 يا 3 فنجان‌ مصرف‌ شود.

اسانس‌ مرزنگوش‌ در صنايع‌ صابون‌ سازي‌ براي‌ معطّر ساختن‌ صابون‌ها وهم‌ چنين‌ در صنعت‌ عطرسازي‌ مورد استفاده‌ مي‌باشد.

مرزنگوش‌ قاعده ‌آور است‌ ادرار را زياد مي‌كند و شياف‌ در مهبل‌ قاعده ‌آور است.

در استعمال‌ خارجي‌ از مرزنگوش‌ به‌ صورت‌ موضعي‌ در درمان‌ كوفتگي‌ و دررفتگي، التيام‌ زخم‌ها و ضدّ عفوني‌ كننده‌ استفاده‌ مي‌شود.

دم‌ كرده‌ی 2 تا 4 گرم‌ در يك‌ ليتر آب‌ جوش‌ به‌ عنوان‌ داروئي‌ جهت‌ رفع‌ ضعف ‌عمومي‌ و لاغري‌ استفاده‌ مي‌شود.

دم‌كرده‌ی 5 تا 10 گرم‌ از تمام‌ قسمت‌هاي مرزنگوش‌ در يك‌ ليتر آب‌ جوش‌ به‌ عنوان‌ داروي‌ رفع‌ گرفتگي‌ و درد قلب‌ مصرف‌ مي‌شود.

دم‌كرده‌ی‌ 3 گرم‌ از قسمت‌هاي مختلف‌ گياه‌ در يك‌ ليتر آب‌ در مورد دفع‌ گوش‌ درد مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرد.

دم‌ كرده‌ی 2 تا 4 گرم‌ در يك‌ ليتر آب‌ به ‌عنوان‌ ضدّ دل‌ درد، بادشكن‌ و مقوّي ‌مي‌توان‌ استفاده‌ نمود.