کنگرک کوهی

 

 

 

كنگرك كوهي

كنگرك كوهي گياهي علفي و پايا با ساقه اي بزرگ،  راست وكاملا پوشيده از برگهاي تيغ دار و نيزهاي است. روي برگها بدون پرز و پشت آن سفيد و پرز دار است.  در انتهاي ساقه هاي آن غنچه هاي گرد تيغ داري كه از گلهاي آبي متمايل به بنفش مي رويند. ميوه آن فندقه و پرز دار است. موطن اصلي آن منطقه مديترانه بوده و از قديم مصريان، يونانيان وروميها آن را مي شناختند. در حال حاضر اين گياه به عنوان يك سبزي خصوصا در قسمتهاي جنوب غربي اروپا كشت مي شود.  براي مصارف دارويي برگهاي آن را هنگا مي كه گل داده باشد مي چينند و در سايه روي سبد پهن مي كنند و يا در خشك كن در دماي با حداكثر 45 درجه خشك مي كنند. برگهاي خشك آن داراي يك عصاره تلخ ، سينارين، لعاب، تانن ها، اسيدهاي آلي و ويتامين آ مي با شند. تمام اين مواد مسهل صفرا بوده و براي بيماري هاي مجاري صفرا و هپاتيك مفيد هستند. از اين گياه عليه بيماري زردي استفاده مي شود كه در بهبود بيماري مؤثر است. برگهاي اين گياه مقدار قند موجود در خون را كاهش ميدهد كه به همين خاطر بعنوان كمك درمان در رابطه با بيماري ديابت از آن استفاده مي شود. همچنين اثر ضد اسكلروتيك داشته و در ساخت نوشابه هاي تلخ وليكور ها بكار ميرود.در مصارف خارجي از عصاره تازه آن در درمان اگزما و ناراحتيهاي پوستي استفاده ميشود. از پايه برگها و همچنين قسمتهاي سفيد برگ بعنوان سالاد استفاده مي شود نوع ديگري از اين گياه به نام رورش داده و از براکته هاي گوشتي آن به عنوان سبزي لوکس استفاده مي شود.

گل ماهور

 

گل ماهور

 

کمپرس نعناع استعمال خارجي دارد و براي ضد عفوني پوست و طراوت آن موثر مي باشد.

 

جهت تهيه آن يک مشت از برگ هاي خشک شده نعناع را در يک ليتر شراب سفيد يا قرمز

 

ريخته و آن را مي جوشانيد، بعد از صاف کردن پارچه اي را با محلول صاف شده خيس کرده و

 

بر روي شکم و سينه قرار دهيد.

 

 

چند برگ تازه گل ماهور را در شير بپزيد و به صورت مرهم روي پوست قرار دهيد. اين عمل

 

براي پوست خشک و شکننده بسيار مفيد مي باشد و پس از 30 دقيقه پوست را با آب ولرم

 

بشوييد.

 

گل ختمی

 

گل ختمي

 

در حال حاضر کارشناسان گياه درماني در امريکا گياه ختمي را براي رفع ناراحتي هاي تنفسي .  اختلالات گوارشي و گاهي اوقات در مورد اختلالات مجاري ادراري تجويز مي کنند.
در فرانسه و امريکا از ريشه گياهان ختمي نوعي ماده اسفنجي به دست مي آورند که اين ماده در تماس با اب متورم شده و تبديل به ماده ژلاتيني مي گردد.
اين ماده ي ژلاتيني دز مصرف خارجي براي قرار دادن بر روي زخم هاي ناشي از بريدگيها و بر روي سوختگي ها مورد استفاده قرار مي گيرد.
و در مصرف داخلي خوردن اين ماده مي تواند در رفع اختلالات معده و ناراحتي هاي تنفسي از قبيل: التهاب گلو، سرماخوردگي، انفلوانزا ، و برونشيت مزمن کمک کند.
اخيرا در يک ازمايش علمي در امريکا نشان داده شده است که استفاده از گياه ختمي مي تواند قدرت دفاعي گلبول هاي سفيد خون را افزايش دهد.
آزمايش ديگري که بر روي حيوانات انجام گرديده نشان داده است که گياه ختمي باعث مي شود که ميزان قند خون کاهش يابد.
بنابر اين احتمال دارد که اين گياه بتواند در درمان (ديابت) موثر و مفيد باشد.
بديهي است براي اثبات اين موضوع لازم است مطالعات علمي بيشتري انجام گيرد.

 

رازیانه

 

                                   رازيانه

 

Foenicolum vulgare  نام علمي 

 رازيانه از قديمي ترين گياهان ادويه اي است .مردم يونان و روم باستان خواص دارويي آن را مي دانستند و از آن براي درمان برخي از بيماريها استفاده ميكردند .در اكثر فارماكوپه ها خاصيت دارويي ميوه رازيانه مورد تاكيد قرار گرفته است. ميوه ي رازيانه از بوي مطبوع و شبيه به بوي انيسون برخوردار است.

امروزه در صنايع داروسازي از مواد موثره ي رازيانه براي مداواي سرفه ،دل درد و ماده اي كه سبب تسهيل در هضم غذا مي گردد استفاده ميكنند . ازدم كرده ي ميوه هاي اين گياه براي درمان دردهاي نوزادان از نوع اسپاسم استفاده مي شود .مواد موثره ميوه هاي اين گياه سبب تحريك در توليد شير مادران شيرده ميشود. اسانس رازيانه در صنايع داروسازي ، صنايع نوشابه سازي ،صنايع غذايي وصنايع آرايشي و بهداشتني موارد استعمال فراواني دارد.

رازيانه گياهي علفي و چند ساله كه منشا آن نواحي مديترانه وجنوب اروپا گزارش شده است .و داراي گونه هاي متنوعي است.

اسانس رازيانه از بيش از سي نوع تركيبات ترپني يا تريپنوييدي تشكيل شده است.مهمترين اين تركيبات عبارت اند از آنتول،  فنكول  ،استراگول ومتيل كاويكول.

ميوه هاي رازيانه همزمان نمي رسند پس از رسيدن از گياه جدا و به اطراف پراكنده ميشوند .از اين رو قبل از ريزش بايد برداشت نمود .چون رازيانه ساقه كم وبيش بلندي دارد معمولاً برداشت آن كم و بيش مشكل است .با استفاده از ماشين برداشت غلات مي توان دانه هاي رازيانه را نيز برداشت نمود.

سنبل الطیب

 

 

 

                                                           سنبل الطيب      

 

گياهي است علفي چند ساله گل آوري آن از ارديبهشت تا شهريور ماه مي باشد. بصورت تنك و پراكنده و بصورت فراوان در مرداب هاي مرطوب و نقاط شيبدار از درختچه در بيشه زارهاي ساحلي در مراتع جويبارها و حاشيه مسيرهاي آبي و نقاطي كم ارتفاع رشد مي كند. پراكنش آن در نواحي معتدله اروپا, آسيا و به شمال آمريكا نيز آورده شده است. سنبل الطيب از سال 924 بعد از ميلاد به عنوان يك گياه داروئي شناخته شده است. قسمت هاي جمع آوري شده به منظور توليد دارو ريزومها و ريشه هاي گياهان كشت شده مي باشد كه معمولا در سال دوم و بعضي مواقع در سال اول صورت مي گيرد. اين كارهميشه در پاييز انجام مي شود. پس از جمع آوري كاملا شسته شده و توسط حرارت مصنوعي بالاي 45 درجه سانتي گراد خشك مي گردد. اين دارو فقط پس از خشك شدن بوي عطري بخود مي گيرد. بعضي مواقع طعم آن شيرين و ادويه اي و قدري تلخ مي باشد. اين گياه داراي حدود 1 درصد اسانس فرار غني از تركيبات مختلف است كه بصورت جدا داراي خاصيت داروئي نبوده ولي بصورت گروهي و تركيبي بسيار موثره مي باشد. دارو داراي خاصيت آرام بخش و محرك عصبي, اثرات مفيدي روي ناراحتي هاي قلبي با منشا عصب داشته و سبب تخفيف اسپاسم مي گردد. در مصرف داخلي بصورت خيسانده و به عنوان تنتور درمقادير كم بفرم دارويي تهيه شده و به عنوان يك مسكن عمومي در درمان بيخوابي ناشي از خستگي هاي عصبي, افزايش ضربان قلب و هيجانات بكار مي رود. سنبل الطيب در آلمان, هلند, بلژيك و كشورهاي اروپاي شرقي بويژه شوروي سابق  كشت مي گردد.